Soms verlies je en soms win je. Dat is in het leven zo en ook in de politiek. Dat kan zuur zijn, maar een volwassen deelnemer aan het democratische proces kent het risico en accepteert het als een meerderheid iets anders wil. Zeker als de beslissing op een transparante manier is genomen.
Een voorbeeld is het nieuwe stadskantoor. Jaren over gesproken, iedereen heeft zijn zegje kunnen doen. Nog voor de knoop werd doorgehakt waren er ook nog eens verkiezingen. Tegenstanders konden niet alleen op verklaarde opposanten stemmen, maar ook een eigen partij oprichten. Dat laatste zou voor de hand hebben gelegen. Volgens de tegenstanders wil een enorme meerderheid van de Deventer bevolking absoluut geen nieuw stadskantoor. Als dat zo is had een single issuepartij met twee vingers in de neus een absolute meerderheid kunnen behalen. Alleen diende zo’n partij zich niet aan.
Nu de kogel door de kerk is krijgen we ineens als mosterd na de maaltijd een ‘volkspeiling’ voor de kiezen, georganiseerd door PvdA-mastodont Marien van Schijndel en een handjevol geloofsgenoten.
Op zich niets mis mee, we leven nog steeds in een vrij land en ieder zijn hobby. Desondanks is er reden tot zorg. De vraag die Van Schijndel al sinds hij met zijn rebellenclub begon weigert te beantwoorden, is wat de status van zijn ‘peiling’ is, in relatie tot het huidige bestel.
Daarin heeft de kiezer, vertegenwoordigd door de gemeenteraad, het laatste woord. Nemen we de resultaten van de ‘volkspeiling’ serieus, dan hebben we een probleem. Legt de raad ze terzijde, dan kun je net zo goed geen ‘peiling’ houden. Wordt de beslissing op basis van de uitslag herzien, dan kunnen we gemeenteraad wel opheffen en bepaalt Van Schijndel voortaan wat er in onze stad gebeurt.
Dat laatste is geen prettig perspectief. De ‘volkspeilers’ kunnen niet echt overweg met stadgenoten die er een andere mening op na houden dan Van Schijndel. Dat bleek wel toen ik ze in alle ernst vroeg naar hun visie op het hierboven geschetste dilemma. Op direct aan de ‘volkspeilers’ gestelde vragen kwam geen antwoord. Op de site van De Stentor geen spoor van argumenten, alleen anoniem op de man spelen. Op het sociale medium Twitter van hetzelfde laken een pak. Alleen Van Schijndel zelf deed daar niet aan mee. Die heeft me heel dapper geblockt.
