…. en hoe de Oude Begraafplaats Colmschate weer een parel wordt
Beste lezer, vandaag leest u mijn eerste blog voor Stadskoek. Mijn blogs gaan over Deventenaren en hun stad. Wat is hun binding en betrokkenheid met de stad, dorp of buurt.
In deze blog krijgt u een sfeerimpressie over het opknappen van de Oude Begraafplaats Colmschate. Deze begraafplaats is een eeuw volop in gebruik geweest, van 1830 tot ongeveer 1932. Daarna is de “nieuwe” begraafplaats aan de Sworminksweg in gebruik genomen. De initiatiefnemers bestaan uit de Stichting Oude Begraafplaatsen Deventer (SOBD) en Plaatselijk Belang Colmschate (PBC). PBC is een belangenvereniging van en voor de oorspronkelijke dorpelingen uit Colmschate. Zij strijden, net als de dorpelingen uit de strip Asterix, voor het behoud en erkenning van hun dorp in de boze buitenwereld. SOBD en PBC hebben eerder dit jaar het plan omarmd de sterk verwaarloosde Oude Begraafplaats Colmschate weer in oude luister te herstellen . Deze nu nog desolate plek moet weer de parel worden die het ooit geweest is. Vorige week is de officiële aftrap van het herstel verricht. Een informatiebord bij de ingang is onthuld door freule Sandberg tot Essenburg, de enige adel die Deventer nog rijk is, en mevrouw Haverslag. Beide Colmschatenaren hebben nog voorouders op het kerkhof. Vervolgens was het aan mij de eer de eerste taxusstruiken aan te planten. De mensen kwamen van heinde en verre. Voor sommigen was het een spannende ontdekkingstocht. Een van de bezoekers melde: “goh, ik wil al meer dan 25 jaar de begraafplaats een keer bezoeken, kwam er van kindsaf aan al zo vaak langs”, waarna zij vervolgens vol verwondering en verruktheid over het terrein liep. Een Schalkhaarder sprak me aan en vertelde me dat hij op zoek was naar het graf van een voorouder en hij wilde weten of die hier te vinden was. Andere bezoekers waren weer onder de indruk van de vier beuken van ruim 180 jaar oud. Op de begraafplaats werd ik door een Colmschatenaar uitgenodigd voor een reünie van ouddiscogangers uit de tachtiger jaren in gemeenschapshuis de Kuip, zeer binnenkort al. Zo werd ook ik weer verrast.
Het is mooi te zien dat gewone mensen uit de stad zich belangeloos inspannen om het cultureel-historisch erfgoed van Deventer te behouden en te versterken. Liefde voor onze stad, Deventer …. daar doe je het voor!







Leuke blog Edwin!
Ben benieuwd naar deel 2.